Sunday, February 18, 2018

Царот Душан – Цар на Рашани и Македонци

Царот Душан – Цар на Рашани и Македонци
Српската историографија од 19. век, Царот Душан (Стефан Урош IV) го именува како ЦАР НА СРБИ, ГРЦИ И БУГАРИ. Тоа е и официјалниот став денес.
Но, тој податок по сѐ изгледа дека e фалсификуван од страна на српските историчари во 19. век, бидејќи имале мотив - србизација на македонското население, т.е. БРИШЕЊЕ НА МАКЕДОНЦИТЕ - тоа било српска државна политика.
Во 1502, хроничарот од Дубровник Феликс Петантиус во “Historia Turcica” го запишал Душан како ЦАР НА РАШАНИ И МАКЕДОНЦИ.
Оригиналот е во библиотека во Нирнберг, ама еве еден српски превод што го потврдува ова и не се совпаѓа со официјалната српска историографија:
– “...У међувремену лукаво је обасипао њихове прве људе богатим даровима, срамотећи их потом као пребеге и издајнике. У таквим приликама "Стефан, цар Македонаца и Рашана" (Stephanus Macedonum Rasianorum caesar) – а то је главом наш кнез Лазар – за кога се вели да је био "изврстан војвода и ратник" (dux singularis et miles) наредио је војсковођама да сакупе војску, а велможе је позвао себи у двор да се посаветују о спасу државе. Међу званицама био је и један "илирски кнез, племенит и реван, по имену Милон Кабле" (dux illyricus quidam nobilis, pervigil, cui Myloni Chable nomen erat); није, наравно, тешко погодити да се иза тако измењеног имена не крије нико други до Милош Кобилић. За њега је речено да је такође примао дарове од Турака. На гозби, "цар" је својим "рашким, македонским и осталим кнежевима и првацима краљевства" одржао потресан и драматичан говор...“
"Славни царе! Говорим за себе, јер се јако стидим да пред овим узвишеним судом водим спор за друге. Ово је ствар у којој је глава у питању, а свако треба да чува своју главу и да је не изгуби безумно. Али када су војсковође, прослављени у рату, оптужени за злочин, зар није потребно да буду присутни и тужилац који им злочин приписује и сведоци који су достојни вере? Цар каже: гласине оптужују. Зар да њима верујемо? Пошто је, велможе, такав тужитељ веома непоуздан, ја никако не видим да се може образовати суђење за злочин Доиста признајем да сам од турскога цара примио дарове али одбијам да сам ја, Милон, пребеглица и издајник у бици. О царе када је одбијање дарова које даје тиранин смртно опасно, и када их, међутим примимо претварајући се да смо му верни и тако лукавством сачувамо главу онда је то вештина, а не може да буде злочин. Ти си царе, признао да ти је већ дуго пред очима врлина моја и мојих предака. Радо примам твоју похвалу, славни царе, али те молим: помози милостиво Милону да безумно не пропадне Старо право македонских краљева захтева да се суђење за злочин обави тамо где је он почињен. Према томе ћу ја поћи турском краљу да ми се тамо суди због злочина о коме се шири глас!"


извор:



Miroslav Pantić: Iz književne prošlosti - studije i ogledi (SKZ, Beograd, 1978)

Линк
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=737138173088409&id=648328758636018&substory_index=0

Wednesday, February 14, 2018

1 500. 000 Фаранци во злато

 15 eparhije u oblasti Makedoniji za pripajanje Ujedinenoj SPC Kraljevstva SHS nitko nije tražio.[Kao i kad 1879 veća Niška mitopolija (dio BPC)  pripojena je manjoj i nižerangiranoj Beogradskoj arhiepiskopiji da bi ona mogla dobiti autokefalnost]. Te eparhije nisu niti navedene u djelu Tomosa, u kojem se navodi koje postojeće crkve i eparhije (zbog nastanka nove države) stvaraju novu crkvu.
Da bi dobila taj Tomos, vlada Kraljevstva SHS uplaćuje u tri obroka 1 500 000 franaka Carigradskoj patrijarhiji.(23) To je po crkvenim pravilima velik prekršaj nazvan simonija (po magu Šimunu), kojeg osuđuje apost. pravilo br. 29 i dr.
Apostolsko pravilo 29: Ako je episkop (biskup), prezbiter, đakon svoje dostojanstvo dobio za novac, neka bude svrgnut i on i onaj koji je njega postavio i da bude ekskomuniciran kako je to bio mag Šimun od sv. Petra (1 Pet. 2:23).(Djela ap. 8:18-24)
„Veličinu ovog grijeha naglašava činjenica da u ovom slučaju za razliku od uobičajene (25 Ap. pravilo i td …) kazne slijedi lišavanje dostojanstva i isključenja iz zajedništva. Za onoga koji je zadobio položaj simonijom kazna je samo jedna – ekskomunikacija. To nam govori da je zadobijanje položaja simonijom bilo nezakonito i da se u stvari nije dogodilo, jer milost Božja ne može se zadobiti grijehom.„ (24)
Ovdje moramo objasniti tko je taj Carigradski patrijarh Meletij IV Metaksakis, što je i kako je činio.(25)
Godine 1900. Meletij postaje tajnik Sv. Sinoda Jeruzalemske patrijarhije. Godine 1908. partijarh Damian ga je protjerao „zbog radnje protiv Groba Gospodnjeg”. Na Cipru 1909. Meletij postaje članom engleske masonske lože.(26)
Godine 1910. već je mitropolit u Ciparskoj crkvi, a 1918. postaje arhiepiskop Grčke crkve – to mu nije bio neki problem postati kad znamo da je nećak tadašnjeg predsjednika grčke vlade Elefteriosa Venizelosa.

Zbog više prekršaja crkvenih kanona Sv. Sinod Grčke crkve 9. prosinca 1921. donosi odluku o oduzimanju dostojanstva Meletiju (razkleričenje), to jest on ponovo postaje obični laik. U međuvremenu politički podupiratelji Meletija stvaraju pritisak na mitropolita Germana (Karavangelis), koji je već izabran Carigradskim patrijarhom da odustane od službe. Pod pritiskom German se povlači, a nakon toga za potrebe novog izbora patrijarha mijenjaju se svi episkopi koji su glasovali za Germana novima i tako je Meletij 24. svibnja 1922 ustoličen Carigradskim patrijarhom, uzprkos tomu što je u kazni oduzetog dostojanstva. Turska država nikad nije potvrdila njegov izbor, što je bilo obavezno prema onodobnom zakonodavstvu, da bi taj izbor bio pravovaljan.
„Tomosom od 19. veljače 1922. utvrđuje se dijaceza crkve i eparhije Carigradske patrijarhije nakon političkih promjena u novoj srpskoj državi. Nu, tim tomosom nisu priznati Srpska patrijarhija ni izbor patrijarha Dimitrija.”[Zvanični sajt Carigradske patrijaršije(27)]
U stvari taj Tomos potvrđuje samo autokefalnost nove crkve. Niti Meletij, koji je dobio 1,5 mln franaka nije se usudio priznati Srpsku patrijarhiju i izbor Dimitrija za patrijarha. Najbitnija činjenica je da Meletij potpisuje taj Tomos dok je u kazni oduzetog dostojanstva. Zbog velikog političkog pritiska, Sv. Sinod Grčke crkve popušta i 24. rujna 1922. stavlja van snage odluku o oduzimanja dostojanstva Meletiju, ali to je ipak sedam mjeseci nakon što je on kao obični laik potpisao Tomos o autokefalnosti nove crkve u Kraljevini SHS.
Grci iz Fanara, carigradske četvrti naseljena tzv. fanariotima podižu pobunu protiv nekanonskog  (i nezakonitog) Meletijevog djelovanja zbog čega je bio prisiljen napustiti Carigrad 10. srpnja 1923., a nešto kasnije – 20. rujna 1923., nakon samo 20 mjeseci provedenih na tronu Carigradske patrijarhije, zbog svega toga dao je ostavku i time prestao biti carigradski patrijarh.
Dne 20. svibnja 1926. Meletij je izabran Aleksandrijskim patrijarhom (i bio je to do smrti 1935.),  uz izravnu pomoć engleskih masona.
Već 1. kolovoza 1947. u FNRJ je objavljen Ustav Srpske pravoslavne crkve – prvi puta u povijesti postoji crkva pod ovim imenom.
Nakon 1991. nastaju nove države ali za SPC to nije razlog za stvaranje novih crkava (kao što je to bio razlog 1922.), ali to su nebitne sitnice kad znamo da SPC općenito djeljuje suprotno pravoslavnim kanonima –„Tko to radi je u gorkoj žući i u okovima bezakonja.”(Djela 8:23)
 --------------------

Ref.
24.  Епископ Григорий/Граббе/ – Каноны Православной Церкви
25. ΝΑΝΑΚΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ (1988, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η ΧΗΡΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ 1918-1922
26. Alexander I. Zervoudakis, “Famous Freemasons,” Masonic Bulletin, No 71, January – February, 1967.
27. Διὰ τόμου, ἀπὸ 19ης Φεβρουαρίου 1922, ἐπήρχετο ἡ χειραφέτησις εἰς στὴν σερβικὴν Ἐκκλησίαν, τὴν ἐντὸς τοῦ κράτους τῶν Σέρβων, τῶν εὑρεθεισῶν, κατόπιν τῶν γενομένων πολιτικῶν ἀλλαγῶν, ἐπαρχιῶν τοῦ οἰκουμενικοῦ θρόνου, προσέτι δὲ ἀνεγνωρίσθη τὸ σερβικὸν πατριαρχεῖον καὶ ἡ ἐκλογὴ τοῦ πατριάρχου Δημητρίου.
http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=319

Tuesday, February 13, 2018

Околу Црковните воознобувања

"Prije svih je postala autokefalna Crnogorska crkva (od 1766. god), zatim Grčka (od vremena stjecanja političke nezavisnosti Grčke, konkretno, od 1833. god), potom Bugarska(od 1870. god. fermanom Sultana), Srpska – 10 godina kasnije...”
Izvor :
  (
ruski „Enciklopedijski rječnik Granta", 1913., članak „Православiе”, tom XXXIII štampan u Moskvi, str. 289)

link :http://antenam.net/index.php/istorija/item/20008-o-crkvi-pravoslavnih-crnogoraca-neki-primjeri-iz-starijih-enciklopedija-8

Monday, January 29, 2018

Несторовата хроника

4.2. Најраните преселби на Словените.
Сите наши сознанија за преселбите на Словените се засновани според пишувањата на Калуѓерот Нестор и на некои други писатели од северот .
Тие зборат  за движења на Словените од југ кон север,од древна Сиавија во регионот на Дунав кон модерна Полска и СССР,каде што од околните народи  се наречени Венеди и Анти.Ова мора да се случувало во времето на почетоците на христијанството кога армиите на Августин го нападнале,окупирале и заробиле домородното население во дунавскиот регион,предизвикувајќи ги придвижувањата кон север.

2.2.Не постојат запишани сведоштва за движење во обратен правец
4.2. The earliest Slavic migrations. All our knowledge on migrations of the Slavs as a people is derived from the Monk Nestor and other northern medieval Slavic writers. They speak of a veritable Vdlkerwanderung of Slavic tribesfrom south to north, from Siavia antiqua in the Danube Basin to modern Poland and the USSR, where they came to be known as Venedi and Antae by others. This must have occurred at the dawn of the Christian era when Augustus' armies invaded, conquered and enslaved the native peoples of the Danube Basin, causing a northward shifting of the population.

 22 There is no written evidence upon which to imagine a migration of Slavic tribes in the opposite direction, from Venedia and Antia into Siavia antiqua. Furthermore, the hypothesized migration of Slavic tribes from beyond the Carpathians to the Danube Basin and from there (or even directly) to the Balkan Peninsula has no basis in the sources and cannot be confirmed either by linguistics or archeology.
Z3 The manner in which the Slavs conquered the Balkan Peninsula from the Romans and attached it to their Danubian Basin Siavia is similar to that in which the Romans had a few centuries earlier conquered the same area from its native inhabitants and attached it to their empire. Therefore, just as scholars do not argue that a migration of Romans to the Balkan Peninsula and the Danube Basin was the cause of the emergence there of Romance speaking popUlations, but operate with such concepts as "Roman conquest" and subsequent "Romanization" of the area, they should admit that the transformation of the same region into Siavia was a result of conquest by the armies of Sklabenofl Sclaveni and a subsequent Siavization of the conquered territory. 24 To conclude, the only historically attested Slavic migration took place at the beginning of the Christian era when masses of ancestors of later Transcarpathian Slavs moved northward under Roman pressur

Sunday, January 21, 2018

Прослави го Твоето Име

"Татко, прослави го Твоето Име! Тогаш дојде глас од небото: „Го прославив и пак ќе го прославам.”"
(Јован 12:28)
28.Father, glorify your Name! Then a voise came from heaven: "I have glorified it ,and I will glorified it again John 12,28


https://www.biblegateway.com/passage/?search=John+12&version=KJV

Thursday, January 4, 2018

Првиот Устав на Бугарија



Реформи и реформатори во бугарскиот јазик

Марин Стоянов Дринов е виден български историк. Роден е на 20 октомври 1838 г. в гр. Панагюрище. Завършва Духовната семинария в Киев (1861) и Историко-филологическия факултет на Московския университет (1865). Доцент и професор по славяноведение в Харковския университет (1876-1906).
Марин Дринов е един от основателите на Българското книжовно дружество. Действителен член 1869 и председател на Българското книжовно дружество в Браила (1869-1878) и в София (1878-1882), (1884-1898). Почетен член на БКД (1898). ..1


2


____________________________
Реф:


1-http://www.math.bas.bg/digi/drinov/archivnaspravka.html
2-
https://scontent.fskp1-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/23754664_1494602633954151_9076388187237518665_n.jpg?oh=552b0189d38f279d7efec5a79d9aaaf2&oe=5AB835A0


Sunday, December 24, 2017

Околу ова што слушаме и читаме дека се случува околу нашата МПЦ

Околу ова што слушаме и читаме дека се случува околу нашата МПЦ , дај Боже да се водиме според оптимизмот на свештениците кои и самите посакуваат да биде како што изјавуваат дека ќе се издејствува рамноправност во светот на православието, со помош на БПЦ.
Дај Боже ,скептиците да сме грешка во мислите ,секако дека ќе ни биде мило да е така .
Но дотогаш она што замислува се пројавните форми на негирање од бугарска страна кон нас Македонците .
Фактите се следниве:
- Бугарија нема никаков проблем со нашиот идентитет. За неа ние сме Бугари.Оној што ќе потпише и ќе стане имател на бугарски Пасош,независно од мотивите , потврдува фактот дека е Бугарин , па како таков и се идентификува во белиот Свет кога бара работа , стан и што и да е друго...
-Бугарија нема никаков проблем со нашиот мајчин јазик , за неа нашиот мајчин јазик е дијалект на бугарскиот.
- Бугарија се чини нема проблем ниту со нашата Црква .

Според текстот од Тодор Патров ,објавен пред некое време , читаме дека :

“ МИТАРЕЊЕ НА МАЈКАТА МИТРА?!

Членот 1 став 3 од Уставот на Бугарската Православна Црква гласи: “(3) Самоуправната Бугарска Православна Црква - Бугарска Патријаршија е наследник на Плисковската архиепископија, Преславската Патријаршија, Охридската архиепископија, Трновската патријаршија и Бугарската егзархија. Таа е единствена и неделива."
Видно и од Уставот на Бугарската Православна Црква, Охридската Архиепископија е нејзино канонско наследство. ’’
извор :



Сепак дај Боже ние лаиците што немаме никакво познавање во нештата околу Црквата , да сме заблуда ,беспотребно да скептичареме и да испадне како што е богоугодно и да биде според вољата Господова .



Thursday, December 21, 2017

Околу можното потлеко на латинскиот збор за збор – verbum

Околу можното потлеко на латинскиот збор за збор – verbum


Велат вака:
verb (n.)
“late 14c., from Old French verbe "word; word of God; saying; part of speech that expresses action or being" (12c.) and directly from Latin verbum "verb," originally "a word," from PIE root *were- (3) "to speak" (source also of Avestan urvata- "command;" Sanskrit vrata- "command, vow;" Greek rhetor "public speaker," rhetra "agreement, covenant," eirein "to speak, say;" Hittite weriga- "call, summo
n;" Lithuanian vardas "name;" Gothic waurd, Old English word "word").’’1
За разлика од овие нивни толкувања ,а имајќи предвид постоењето на примери на кратење на букви за кај латинскиот преку претпоставено кратење на буквата С ќе праиме обид за реконструкција на подруг начин:
Verbum
S+Verbum 
*Sverbum
s->z
*Zverbum 
v->b
*zBerVum 
кај вака изведеното *збервум 
ќе прочитаме нешто што е многу блиску до нашето говорење , поточно 
збервум 
зборвум 
зборувам
Од тука ќе извлечеме наравоучението дека во латинскиот јазик , зборовите се создавани еден по еден и тоа преку пристапот на дејствување кај веќе постоечки зборови .
Во овој случај претпоставката е дека се дејствувало врз збор кој што бил мноогу близок со ист таков во нашиов мајчин јазик .Тоа би бил глаголот зборување .
А она што упатуваат како можен корен за латинското верб од грчкото им“ ретор ’’ со значењето на “јавен говорник “ (rhetor "public speaker,") , не е ништо друго освен модификувана именка од повторно нашиот мајчин јазик :
ретор или ратор од оратор или ти оној што држи говори , говорник или говОРАТОР


Применувајќи го ваквиов пристап на реконструкција , и за некои од наведениве јазици би го имале истиов можен резултат
Hittite weriga- "call, summon;" Lithuanian vardas "name;" Gothic waurd, Old English word "word").’’
weriga - хетитски
vardas - литвански
waurd - готски
word -по староанглиски
s+ weriga -*Sweriga-* zweriga -zBeriga - Zbori/ga - хетитски
vardas -s+vardas -*svardas - *zvardas-*zbordas -zbor/das -литвански
waurd - S+ waurd - *swaurd -*zwaurd -*zBaurd -* zBourd - Zbor/d - готски
word-S+word -*Sword - * Zword -*zBord - Zbor/d -по староанглиски
:)


Ова нашево ,вака изведено
зборување -говорење и претпоставеното му влијание низ јазициве по бели Свет му доаѓа скоро ко научна фантастика ..
:)
Збор ~ Говор
з-Г
палатализација велат од трет ред ,
пр:влеЗ-влеГување
збор
з-Г
*Гбор
б-в
*Гвор
Говор




За јазиците на истокот , запишале вака :
urvata- Z+uvarta -*Zuvarta - *zuBarta- *zobarta -zborta -zbor -авестински
vrata- Z+ vrata - *Zvrata - *Zbrata- Zborta - Zbor санскрит


И конечно според текстот за реконструирање околу претпоставениот им корен *were
Иако нас не не рецкаат ниту како народ ниту како за што и да е , ниту пак јазикот наш ни го есапат дека воопшто постои , сепак логиката вели дека :
- нашиот сегашен мајчин македонски е најблизок до некогашниот јазик наречен ИЕ , бидејќи ако согледаме дека претпоставениот корен им е во
*were , кон кого додавајќи го гласот С пак стигнуваме до она:
S+ were - *Swere
s-z
*Zwere

Zbore
Збор
 
____

- Да наведиме пример за такво нештo,како што е кратење на буквата с, која стои на почетокот на збор и тоа преку една паралела :
Веќе постоечкиот збор смерт ,од кого се крати буквата с и се добива нов збор со исто значење :
Смерт
*С/ мерт
*мерт
*морт
Морто
За промената на буквите Б-В , примерите се 
Бабилон - Вавилон
Барбари- Варвари



извор: